{"id":106,"date":"2023-01-26T18:09:24","date_gmt":"2023-01-26T17:09:24","guid":{"rendered":"http:\/\/osadnicy.org.pl\/?page_id=106"},"modified":"2025-01-21T18:29:25","modified_gmt":"2025-01-21T18:29:25","slug":"sztandar","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/stowarzyszenie\/sztandar\/","title":{"rendered":"Sztandar"},"content":{"rendered":"\n

Boles\u0142aw Siemi\u0105tkowski, Janusz Szuba<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Idea powstania sztandaru naszego Stowarzyszenia zrodzi\u0142a si\u0119 w 2001 roku na III \u015awiatowym Zje\u017adzie Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich jako jeden z postulat\u00f3w. Po Zje\u017adzie, w czasie otwartych zebra\u0144 Zarz\u0105du, ustalono spos\u00f3b finansowania, wybrano motywy i wykonawc\u00f3w sztandaru. Sztandar zosta\u0142 wykonany wysi\u0142kiem fundator\u00f3w. Na sztandarze znajd\u0105 si\u0119: Matka Bo\u017ca \u0141ucka z Dzieci\u0105tkiem oraz god\u0142o Polski – orze\u0142 z roku 1919.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Matka Bo\u017ca \u0141ucka to Matka Wo\u0142ynia; jej cudowny obraz przyci\u0105ga\u0142 wiernych z parafii w lokalnym ko\u015bciele dominikan\u00f3w. By\u0142a to wspania\u0142a artystyczna kopia wizerunku Matki Bo\u017cej \u015anie\u017cnej z rzymskiej bazyliki Santa Maria Maggiore, kt\u00f3r\u0105 papie\u017c Klemens VII ofiarowa\u0142 w roku 1598 biskupowi \u0142uckiemu Bernardowi Maciejowskiemu. S\u0142awa cudownych uzdrowie\u0144 i innych nadzwyczajnych \u0142ask Bo\u017cych przyci\u0105ga\u0142a zewsz\u0105d pielgrzym\u00f3w i znana by\u0142a na dworach polskich daleko poza granicami diecezji \u0142uckiej. Rozwijaj\u0105cy si\u0119 tak dynamicznie kult i rosn\u0105ca wiara ludu w opiek\u0119 Maryi nad Wo\u0142yniem zwr\u00f3ci\u0142a uwag\u0119 Stolicy Apostolskiej, kt\u00f3ra w roku 1703 nakaza\u0142a sporz\u0105dzi\u0107 dokumentacj\u0119 cud\u00f3w i nadprzyrodzonych interwencji Madonny \u0141uckiej po czym papie\u017c Benedykt XIV, poprzez swego legata, koronowa\u0142 obraz z\u0142otymi rzymskimi koronami. Gro\u017ane po\u017cary, kt\u00f3re trzykrotnie trawi\u0142y w XVIII i XIX wieku ko\u015bci\u00f3\u0142 dominika\u0144ski, nie naruszy\u0142y ca\u0142o\u015bci i pi\u0119kna obrazu. Dopiero w czasie zabor\u00f3w carskie prze\u015bladowania zmusi\u0142y biskupa \u0142uckiego do przeniesienia cudownego wizerunku Maryi do katedry. Niestety, w roku 1924 – ju\u017c w wolnej Polsce – obraz sp\u0142on\u0105\u0142, podczas po\u017caru katedry. Gdy bolszewicy pl\u0105drowali i burzyli domy Bo\u017ce, katedra \u0142ucka osta\u0142a si\u0119 jako magazyn materia\u0142\u00f3w chemicznych. 31 marca 1991 roku, po staraniach u w\u0142adz ukrai\u0144skich, oddano katedr\u0119 do u\u017cytku sakralnego. W tym samym roku na Dolnym \u015al\u0105sku, we wsi Siedlce ko\u0142o O\u0142awy, odkryto \u017ce obraz w o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym przywieziony przez repatriant\u00f3w z Wo\u0142ynia jest kopi\u0105 wizerunku Matki Bo\u017cej \u0141uckiej. Wroc\u0142awska malarka Teresa Buczy\u0144ska namalowa\u0142a kopi\u0119. Obraz przekazano i intronizowano w katedrze \u0142uckiej 26 czerwca 1999 roku.
Ta droga i tak zmienne koleje losu obrazu por\u00f3wna\u0107 mo\u017cna do losu osadnik\u00f3w i ich rodzin. Matka Bo\u017ca \u0141ucka sta\u0142a si\u0119 Patronk\u0105 naszego sztandaru i Stowarzyszenia.<\/p>\n\n\n\n

Orze\u0142 Bia\u0142y – po latach niewoli Polacy przywr\u00f3cili go jako swoje god\u0142o. W 1918 roku odrodzona Rzeczpospolita przyj\u0119\u0142a za herb Or\u0142a Bia\u0142ego w koronie. 1 sierpnia 1919 roku Sejm zatwierdzi\u0142 oficjalny wz\u00f3r. Herbem sta\u0142 si\u0119 klasycyzuj\u0105cy, spokojny w swym wyrazie orze\u0142 w koronie zamkni\u0119tej kab\u0142\u0105kami i zwie\u0144czonej krzy\u017cem, ze z\u0142otym dziobem i z\u0142otymi \u0142apami. W rysunku nawi\u0105zywa\u0142 on do or\u0142a Rzeczypospolitej ze schy\u0142ku XVIII wieku.<\/p>\n\n\n\n

W sztandarze wykorzystano motywy zaproponowane przez: Jerzego Balucha, Bo\u017cenn\u0119 Kacpur\u0119, W\u0142odzimierza Mikke, Janusza Pachniewicza, Mari\u0119 Rey, Jana Rudzi\u0144skiego, Boles\u0142awa Siemi\u0105tkowskiego, Ann\u0119 Szlenkier, Janusza Szub\u0119, Jerzego Szyma\u0144skiego, Stanis\u0142aw\u0119 Terlikowsk\u0105, Antoniego Tomczyka, Mieczys\u0142awa W\u00f3jcika i Iren\u0119 Zawa\u0142o. Projekt sztandaru wykona\u0142 Janusz Szuba. Sztandar wyhaftowa\u0142a siostra Aldona z zakonu Pallotynek z Lidzbarka Warmi\u0144skiego. Drzewiec i imienne gwo\u017adzie powsta\u0142y w warszawskiej firmie „Makowski i syn”.<\/p>\n\n\n\n

Sztandar Stowarzyszenia po\u015bwi\u0119cono 7 wrze\u015bnia 2003 roku w Katedrze Polowej Wojska Polskiego przy ul. D\u0142ugiej w Warszawie, na mszy \u015bw. w czasie trwania IV \u015awiatowego Zjazdu Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich. Wtedy te\u017c odby\u0142o si\u0119 uroczyste po\u015bwi\u0119cenie i wr\u0119czenie Sztandaru Stowarzyszeniu Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich – wszystko wg ceremonia\u0142u wojskowego przy udziale asysty z Komendy Garnizonu Warszawskiego. Na ustawionym przed o\u0142tarzem stole nakrytym zielonym suknem, u\u0142o\u017cono rozwini\u0119ty Sztandar. Na stoliku obok le\u017ca\u0142a Kronika Stowarzyszenia, aby osoby wbijaj\u0105ce gwo\u017adzie honorowe w drzewce sztandaru mog\u0142y dokona\u0107 w niej wpis\u00f3w pod Aktem Ufundowania Sztandaru. Po dzwonku, gdy celebrans mszy, z \u017co\u0142nierzami do pos\u0142ug liturgicznych, wychodzi\u0142 z zakrystii, wys\u0142uchano odegrany na tr\u0105bce sygna\u0142 „S\u0142uchajcie wszyscy”. Garnizonowy Poczet Sztandarowy uroczy\u015bcie wchodz\u0105cy ze sztandarem w pozycji „Na rami\u0119 bro\u0144” przed o\u0142tarzem wykona\u0142 „Prezentuj bro\u0144” – z pochyleniem sztandaru i szabel, przy r\u00f3wnoczesnym tr\u0105bkowym brzmieniu „Has\u0142a Wojska Polskiego” i salutowaniu przez innych umundurowanych po czym ustawi\u0142 si\u0119 w prezbiterium, frontem do o\u0142tarza, bokiem po prawej stronie wiernych. Po Ewangelii ks. Proboszcz Katedry wyg\u0142osi\u0142 okoliczno\u015bciow\u0105 homili\u0119, miedzy innymi o tre\u015bci dotycz\u0105cej: po\u015bwi\u0119conego sztandaru i jego znaczenia, podstaw nadania ziemi osadnikom wojskowym na Kresach Wschodnich, pochodzenia w\u0142asno\u015bciowego tej ziemi (uprzednio w znacznej mierze zabranej przez carat zes\u0142anym na Sybir za udzia\u0142 w powstaniach Polakom), zas\u0142ug osadnik\u00f3w w rozwoju spo\u0142ecznym i gospodarczym Kres\u00f3w Wschodnich, jak r\u00f3wnie\u017c cierpie\u0144 ich oraz ich rodzin po zes\u0142aniu na Syberi\u0119,<\/p>\n\n\n\n

Na sygna\u0142 dow\u00f3dcy uroczysto\u015bci zebrani przyj\u0119li postaw\u0119 zasadnicz\u0105.
Kolega Janusz Szuba, jako przedstawiciel Fundator\u00f3w sztandaru, podszed\u0142 do mikrofonu i odczyta\u0142 „Akt Ufundowania Sztandaru Stowarzyszenia Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich”, prezentowany poni\u017cej.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Akt Ufundowania Sztandaru:
Sztandar ten powsta\u0142 w ho\u0142dzie naszym przodkom Osadnikom Wojskowym Kres\u00f3w Wschodnich II Rzeczypospolitej oraz w celu utrwalania w pami\u0119ci potomnych trudnego okresu historii w latach 1918-1945. Decyzj\u0119 o ufundowaniu sztandaru podj\u0119to na III \u015awiatowym Zje\u017adzie Stowarzyszenia Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich. Sztandar po\u015bwi\u0119cono 7 wrze\u015bnia 2003 roku w Katedrze Polowej Wojska Polskiego.<\/p>\n\n\n\n

Osoby upami\u0119tnione na gwo\u017adziach honorowych:<\/p>\n\n\n\n

Halina \u0106wirko Derwich<\/p>\n\n\n\n

Towarzystwo Polsko-Kanadyjskie w Edmonton w osobie Janiny Muszy\u0144skiej<\/p>\n\n\n\n

Stowarzyszenie Polskich Kombatant\u00f3w Ko\u0142o nr 6 w Edmonton w osobie W\u0142adys\u0142awa Szwendera<\/p>\n\n\n\n

Federacja Polek Ogniwo nr 3 w Edmonton w osobie Heleny Klajn<\/p>\n\n\n\n

Adam Drozd<\/p>\n\n\n\n

Janina Muszy\u0144ska<\/p>\n\n\n\n

Rodzina Chodkiewicz\u00f3w<\/p>\n\n\n\n

Boles\u0142aw Siemi\u0105tkowski<\/p>\n\n\n\n

Halina i Aleksander Szyma\u0144scy<\/p>\n\n\n\n

Barbara Ursyn Niemcewicz<\/p>\n\n\n\n

Rodzice chrzestni sztandaru: Maria Rey, Mieczys\u0142aw W\u00f3jcik.
Przedstawiciel fundatora sztandaru – Janusz Szuba
Przedstawiciel Stowarzyszenia Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich – Antoni Tomczyk
Poczet Sztandarowy: Jan Rudzi\u0144ski, Janina Muszy\u0144ska, W\u0142adys\u0142aw Szwender.
Dow\u00f3dca uroczysto\u015bci – Boles\u0142aw Siemi\u0105tkowski<\/p>\n\n\n\n

Osoby upami\u0119tnione na gwo\u017adziach honorowych zosta\u0142y poproszone o symboliczne ich wbicie i wpisanie si\u0119 do Aktu Ufundowania Sztandaru (opr\u00f3cz ww. gwo\u017adzi honorowych wbitych w Katedrze, poprzedniego dnia w czasie obrad zjazdowych wbito gwo\u017adzie pami\u0105tkowe).
Na pro\u015bb\u0119 Rodzic\u00f3w chrzestnych ks. Proboszcz po\u015bwi\u0119ci\u0142 Sztandar m\u00f3wi\u0105c:
„Bo\u017ce, kt\u00f3ry dajesz pocz\u0105tek wszelkim wsp\u00f3lnotom, pob\u0142ogos\u0142aw ten Sztandar nale\u017c\u0105cy do Stowarzyszenia Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich. Spraw aby wszyscy, kt\u00f3rych ten znak jednoczy stali si\u0119 wsp\u00f3lnot\u0105 pokoju i sta\u0142ej gotowo\u015bci niesienia pomocy innym. Udziel r\u00f3wnie\u017c pomocy wszystkim, kt\u00f3rzy Ci\u0119 wzywaj\u0105 i zachowaj ich od wszelkich niebezpiecze\u0144stw. Prosimy Ci\u0119 o to przez Chrystusa, Pana Naszego. Amen.”<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie kolega Boles\u0142aw Siemi\u0105tkowski przed mikrofonem odczyta\u0142 „Akt Nadania Sztandaru” nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci:.
W imieniu Fundator\u00f3w mam zaszczyt nada\u0107 Sztandar Stowarzyszeniu Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich.
Doceniamy, \u017ce Sztandar ten zosta\u0142 uroczy\u015bcie podczas mszy \u015bwi\u0119tej po\u015bwi\u0119cony w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie, w obecno\u015bci wielce szanownych uczestnik\u00f3w IV \u015awiatowego Zjazdu Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich, dnia 7 wrze\u015bnia 2003 roku.
Niech przypomina bohatersk\u0105 walk\u0119 o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Polski i ofiarn\u0105 prac\u0119 osadnik\u00f3w i ich rodzin podnosz\u0105cych poziom gospodarki, o\u015bwiaty i kultury rolnej na Kresach Wschodnich w o\u015bmiu wojew\u00f3dztwach, wymienionych na tym pi\u0119knym Sztandarze.
Mimo tego, przez okupant\u00f3w bolszewickich wi\u0119zionych, mordowanych, a podczas najwi\u0119kszych mroz\u00f3w, dnia 10 lutego 1940 roku, pozbawionych wolno\u015bci, mienia i ca\u0142ymi rodzinami wywiezionych na Syberi\u0119, co pami\u0119tacie z autopsji, jako polscy zes\u0142a\u0144cy.
Niech Sztandar ten s\u0142u\u017cy chwale Rzeczypospolitej Polskiej. Na po\u017cytek Jej Narodu, kt\u00f3rego czcigodn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 jeste\u015bcie.
Podpisano:
Przewodnicz\u0105cy Komisji Rewizyjnej
(-) mgr in\u017c. Boles\u0142aw Siemi\u0105tkowski
mjr w st. spoczynku<\/p>\n\n\n\n

Na komend\u0119 dow\u00f3dcy uroczysto\u015bci wyst\u0105pi\u0142 poczet sztandarowy.
Dow\u00f3dca poda\u0142 komendy do oddania honor\u00f3w.
Chrzestny, kol. sekretarz Mieczys\u0142aw W\u00f3jcik, podnosz\u0105c Sztandar ze sto\u0142u rzek\u0142:
„Jako rodzice chrzestni Sztandaru przekazujemy go panu majorowi – kawalerowi Orderu Wojennego Virtuti Militari – celem wr\u0119czenia”.
Mjr Boles\u0142aw Siemi\u0105tkowski podnosi Sztandar do pozycji pionowej – w tym momencie tr\u0119bacz gra sygna\u0142 „S\u0142uchajcie wszyscy” – i wyg\u0142asza formu\u0142\u0119:
„W imieniu w\u0142adz wr\u0119czam Stowarzyszeniu Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich Sztandar, ufundowany ofiarno\u015bci\u0105 200 cz\u0142onk\u00f3w i przyjaci\u00f3\u0142 naszego Stowarzyszenia.”
Nast\u0119pnie pochyla Sztandar tak, aby jego dolny brzeg znajdowa\u0142 si\u0119 na wysoko\u015bci oko\u0142o metra nad posadzk\u0105.
Wiceprezes Stowarzyszenia p\u0142k Antoni Tomczyk kl\u0119ka na prawe kolano, praw\u0105 r\u0119k\u0105 ujmuje p\u0142at sztandaru, podnosi go do ust i ca\u0142uje. Nast\u0119pnie opuszcza go, wstaje, przejmuje Sztandar od wr\u0119czaj\u0105cego m\u00f3wi\u0105c: „Ku chwale Ojczyzny”.
Wykonuj\u0105c w ty\u0142 zwrot, unosi Sztandar do g\u00f3ry i prezentuje go licznie zebranym uczestnikom mszy \u015bw., pochylaj\u0105c w prawo, potem w lewo.
Cz\u0142onkowie pocztu kl\u0119kaj\u0105 na prawe kolano. Wiceprezes p\u0142k Antoni Tomczyk pochyla Sztandar tak, aby jego dolny brzeg znajdowa\u0142 si\u0119 na wysoko\u015bci oko\u0142o metra nad posadzk\u0105. Sztandarowy, por. Jan Rudzi\u0144ski, praw\u0105 r\u0119k\u0105 ujmuje p\u0142at Sztandaru, podnosz\u0105c go do ust i ca\u0142uje, po czym opuszcza go. Dow\u00f3dca pocztu oraz jego cz\u0142onkowie wstaj\u0105, sztandarowy przejmuje sztandar od Wiceprezesa i trzyma go w po\u0142o\u017ceniu „Prezentuj”. W tym momencie tr\u0119bacz gra „Has\u0142o Wojska Polskiego”, a wojskowi salutuj\u0105, po czym przyjmuj\u0105 postaw\u0119 swobodn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Ks. proboszcz Katedry Polowej powiedzia\u0142:
„Chc\u0119 pogratulowa\u0107 Stowarzyszeniu Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich tej dzisiejszej pi\u0119knej uroczysto\u015bci i nowego Sztandaru. Niech on pomaga Wam w Waszej dzia\u0142alno\u015bci w podtrzymywaniu pami\u0119ci o bohaterach, ale tak\u017ce o m\u0119cze\u0144stwie i ofierze wielu Polak\u00f3w.”
W odpowiedzi mjr Boles\u0142aw Siemi\u0105tkowski podszed\u0142 do mikrofonu i powiedzia\u0142:
„W imieniu Stowarzyszenia Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich chcia\u0142bym serdecznie podzi\u0119kowa\u0107 duchowie\u0144stwu – prze\u0142o\u017conym i celebransowi – za odprawienie mszy \u015bwi\u0119tej i za po\u015bwi\u0119cenie naszego Sztandaru. B\u00f3g zap\u0142a\u0107. Szcz\u0119\u015b\u0107 Bo\u017ce!”
Poczty sztandarowe na komend\u0119 opuszczaj\u0105 Katedr\u0119. Garnizonowy w kierunku zakrystii, za\u015b Poczet Sztandarowy Stowarzyszenia, po oddaniu honor\u00f3w Jezusowi w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie i celebransom mszy \u015bwi\u0119tej, maszeruje w kierunku wyj\u015bcia g\u0142\u00f3wnego z Katedry Polowej, salutuj\u0105c Sztandarem licznych uczestnik\u00f3w IV \u015awiatowego Zjazdu Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i pozosta\u0142ych \u015bwiadk\u00f3w uroczysto\u015bci. Po drodze zatrzymuje si\u0119 przed osadnicz\u0105 tablic\u0105 pami\u0105tkow\u0105. Tu kole\u017canka Maria Rey-Podhorska – Matka chrzestna sztandaru sk\u0142ada wi\u0105zank\u0119 kwiat\u00f3w. W tym czasie sztandarowy pochyla sztandar.<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie, uczestnicy Zjazdu autokarami i samochodami udaj\u0105 si\u0119 przed gr\u00f3b Nieznanego \u017bo\u0142nierza.
Po przekazaniu wie\u0144ca \u017co\u0142nierzom wyznaczonym przez Komend\u0119 Garnizonu Warszawskiego mjr Boles\u0142aw Siemi\u0105tkowski doprowadzi\u0142 nasz poczet sztandarowy na praw\u0105 stron\u0119 przed Grobem Nieznanego \u017bo\u0142nierza, aby salutowa\u0107 uroczyst\u0105 zmian\u0119 warty i z\u0142o\u017cenie wie\u0144ca. Gdy \u017co\u0142nierze, kt\u00f3rzy przynie\u015bli uprzednio otrzymany wieniec, zatrzymali si\u0119 przed Grobem Nieznanego \u017bo\u0142nierza, delegacja IV \u015awiatowego Zjazdu z majorem Boles\u0142awem Siemi\u0105tkowskim zaj\u0119\u0142a miejsce za wie\u0144cem. Po sygnale delegacja ruszy\u0142a za \u017co\u0142nierzami z wie\u0144cem, kt\u00f3ry z\u0142o\u017cono na p\u0142ycie Grobu Nieznanego \u017bo\u0142nierza. Po odmaszerowaniu \u017co\u0142nierzy nios\u0105cych wieniec, mjr B. Siemi\u0105tkowski podszed\u0142 do p\u0142yty Grobu, poprawi\u0142 szarf\u0119 wie\u0144ca, cofn\u0105\u0142 si\u0119 o 3 kroki, zasalutowa\u0142 i z delegacj\u0105 podszed\u0142 do Ksi\u0119gi Pami\u0105tkowej wy\u0142o\u017conej na stoliku po lewej stronie przed Grobem.
Po z\u0142o\u017ceniu podpis\u00f3w delegacja z uczestnikami IV \u015awiatowego Zjazdu zaj\u0119\u0142a miejsca na trybunie, sk\u0105d odebra\u0142a defilad\u0119 Kompanii Honorowej Garnizonu Warszawskiego.<\/p>\n\n\n\n

Po przej\u015bciu na wschodni\u0105 stron\u0119 placu Pi\u0142sudskiego delegacja IV \u015awiatowego Zjazdu, przy udziale asysty z Komendy Garnizonu Warszawskiego i tr\u0119bacza, z\u0142o\u017cy\u0142a przed pomnikiem Marsza\u0142ka J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego drugi wieniec.
Po przejechaniu autokarami pod pomnik „Poleg\u0142ym i Pomordowanym na Wschodzie” delegacja IV \u015awiatowego Zjazdu, w sk\u0142ad kt\u00f3rej wchodzi\u0142a Pani Marianna Szuba – \u017cona osadnika, z\u0142o\u017cy\u0142a trzeci wieniec. I tej ceremonii tak\u017ce asystowali \u017co\u0142nierze i tr\u0119bacz.
Tu r\u00f3wnie\u017c, jak przy sk\u0142adaniu pierwszego i drugiego wie\u0144ca, honory oddawa\u0142 poczet sztandarowy naszego Stowarzyszenia, a tr\u0119bacz zagra\u0142 m.in. „\u015apij Kolego w ciemnym grobie, niech si\u0119 Polska przy\u015bni Tobie”.
Za powy\u017csze patriotyczne wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie, \u017cyczliwe Polsce, naszemu Stowarzyszeniu i IV \u015awiatowemu Zjazdowi Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich przes\u0142ali\u015bmy Komendzie Garnizonu Warszawskiego jak r\u00f3wnie\u017c Ordynariatowi Polowemu Wojska Polskiego pisemne podzi\u0119kowanie z wyrazami serdecznego uznania.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Boles\u0142aw Siemi\u0105tkowski, Janusz Szuba Idea powstania sztandaru naszego Stowarzyszenia zrodzi\u0142a si\u0119 w 2001 roku na III \u015awiatowym Zje\u017adzie Rodzin Osadnik\u00f3w Wojskowych i Cywilnych Kres\u00f3w Wschodnich jako jeden z postulat\u00f3w. Po<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":48,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-106","page","type-page","status-publish","hentry","comments-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/106","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=106"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/106\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":626,"href":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/106\/revisions\/626"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/48"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/osadnicy.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=106"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}